LEGO

Dla Lego! Za Lego..

Lego jest trochę resztkami konia, jak możesz widzieć na zdjęciach. Łypie wielkim okiem do obiektywu, ale to takie smutne spojrzenie. Gdybyś usiadł naprzeciw, wtulił się w jego wielki łeb i przeczesał dłonią jego wystające żebra, to poznałbyś całą jego historię, pełną cierpienia, a czasem mieszaną z nadzieją. Z nadzieją, że człowiek tego cierpienia trochę ujmie, że los się trochę uśmiechnie albo że wydarzy się coś, co odmieni jego codzienność. I czekał tak od dnia narodzin aż do późnej starości. Mijały dni, miesiące, lata i w życiu Lego nic się nie zmieniało. Tak minęły mu źrebięce zimy, a potem cała młodość.

Eksploatowali go we wszystkie strony, w każdy możliwy sposób. Nie muszę znać jego dokładnej historii ani jego poprzednich właścicieli, żeby wiedzieć, jak wiele z siebie dawał, bo wystarczy spojrzeć w te ogromne ślepia, na te powykrzywiane nogi, wygięty kręgosłup, wystające żebra i powykręcane kopyta. Lego dał wszystko światu, w zamian nie prosząc o nic. Jedyne, czego myślę, że chciał, to spokojne ostatnie dni, miesiące, lata – te same, które człowiek mu wcześniej odebrał. I nie prosił, żeby one były bez pracy, bo handlarz mówił, że Lego jeszcze kilka dni wcześniej pracował w siodle, pod dziećmi. Patrzę na jego słabą sylwetkę i wystające kości i nie mogę uwierzyć w to, co słyszę.

Dzisiaj zbieramy na lepsze życie dla Lego. Zbieramy na to, żeby ostatnie kroki, jakie postawi tu, na tym padole, były maksymalnie komfortowe. Zbieramy na tę nadzieję, którą dawno mu odebrano. Zbieramy 7000 zł i chcielibyśmy je zebrać do 15 marca. Jeśli możesz dołączyć do tej akcji, to my, Lego i jego los będziemy Ci ogromnie wdzięczni. Będziesz z nim? Na tym ostatnim odcinku.