Loki

Późnym wieczorem otrzymaliśmy zgłoszenie, że w wąwozie leży pies, który się nie porusza. Na zewnątrz panował silny mróz — −16°C.

Przeleżał na śniegu niemal całą dobę. Był silnie wychłodzony, bez ruchu, prawie nie reagował. Przez warstwę śniegu był niemal niewidoczny. Kiedy próbowaliśmy dostać się do niego z jednej strony, zapadaliśmy się w śnieg po pas. Dopiero dzięki lokalnym mieszkańcom, którzy pozwolili nam przejść przez swoje podwórze, mogliśmy obejść teren i do niego dotrzeć.

To kolejny pies zostawiony na lodzie. Dosłownie.

Loki jest z Ukrainy. Ma około 7 lat. Wojna niszczy wiele światów. Niszczy domy, rodziny, poczucie bezpieczeństwa. Niszczy też świat zwierząt — tych, które zostają same, porzucone, bez opieki, bez leczenia, bez szansy.

Weterynarze powiedzieli wprost — nie przeżyłby jeszcze jednej nocy w takich warunkach.

Podczas badania okazało się, że nie staje na tylną łapę i odczuwa silny ból. RTG pokazało coś jeszcze gorszego — kość udowa była kiedyś unieruchomiona drutem niewiadomego pochodzenia, a zrosła się nieprawidłowo. Organizm jest skrajnie wyniszczony. Loki jest bardzo osłabiony. Istnieje wysokie ryzyko, że uraz będzie wymagał skomplikowanej operacji.

Dodatkowo stwierdzono ślepotę na jedno oko, guz na głowie i ogólne wycieńczenie organizmu.

Obecnie przebywa u naszych zaprzyjaźnionych działaczy, z którymi współpracujemy od lat. Jest na stałych infuzjach, otrzymuje leczenie przeciwbólowe i pozostaje pod stałą kontrolą lekarzy. Przed nim diagnostyka, decyzje chirurgiczne i długie leczenie.

Loki jest kolejnym przykładem naszej akcji Zwierzęta bez Granic. Działamy tam, gdzie zwierzęta nie mają już nikogo. Ratujemy je z różnych zakątków świata i dajemy im szansę na nowe życie — często tutaj, w Polsce.

Jak wiecie, mamy pod swoją opieką wiele psów. Wielu rezydentów, psy większych gabarytów, psy po przejściach. Ale wierzymy, że każdy z nich ma gdzieś swojego człowieka. Jeśli leczenie Lokiego się powiedzie, będziemy szukać dla niego domu. Być może właśnie w Polsce.

Jeśli myślisz o adopcji — zadzwoń do naszej Patrycji lub Marysi. Porozmawiajmy. W naszych ośrodkach czekają psy, które naprawdę potrzebują swojego miejsca na ziemi.

Dziś jednak najważniejsze jest jedno — Loki musi przeżyć.
A my potrzebujemy Waszego wsparcia, by móc go leczyć dalej.

Bo choć wojna zabiera wiele, nie może zabrać wszystkiego.
Nie zabierze decyzji, że ktoś jednak przychodzi. I zostaje.